Skip to main content

മനസ്സിലൊരു വീട് പണി നടക്കുന്നുണ്ട്

മനസ്സിലൊരു വീട് പണി നടക്കുന്നുണ്ട് .
രണ്ടു നിലകളിലായി നീണ്ട വരാന്തകൾ ഉള്ള  സുന്ദരമായ ഒരു  വീട്.

തെക്ക് വശത്തൊരു ബാൽക്കണി വേണം. രാവിലെ മഞ്ഞു പെയ്ത് തുടങ്ങുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു ചാര് കസേരയിട്ട് ഇരിക്കണം. പറ്റിയാൽ ഒരു കട്ടൻചായ വേണം. .അവിടെയാണ് മന്താരങ്ങൾ കാലം തെറ്റി പൂക്കുന്നത്. ചെറിയ കുട്ടി ആയിരുന്നപ്പോൾ ഊഞ്ഞാല് കെട്ടി ആടിയിരുന്ന രണ്ടു മാവുകളും അവിടെ ഇല്ല .


മുന്നിലെ കൊന്ന മരം ചിലപ്പോൾ മുറിക്കേണ്ടി വരും.വലിയ മരമാണെങ്കിലും പൂവ് വളരെ കുറവാണ്.അല്ലെങ്കിൽ ഭാഗ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ കിഴക്ക് വശത്തെ വരാന്തയിൽ നിന്ന് പൂവ് പറിക്കാൻ പറ്റും.


വീട്ടിനകത്തു ഒരു കുഞ്ഞു ലൈബ്രറി വേണം . എനിക്ക് ഏറെ  ഇഷ്ടപെട്ട ഇതിഹാസ പുസ്തകങ്ങളും പ്രണയ നോവലുകളും നിറക്കണം. വിഷമങ്ങളിലും വിഷാദങ്ങളിലും എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ തേടണം . എനിക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഋതുബേദങ്ങളെ തേടണം . കവിതകൾ വേണ്ട.. കവിതകൾ അന്നും ഇന്നും എന്റെ choice അല്ല. പക്ഷെ നിഹാസ് അന്ന് കവിതകൾ പബ്ലിഷ് ചെയ്യുകയാണെകിൽ അതിന്റെ ഒരു authors copy തന്നെ അവിടെ കൊണ്ട് വെക്കണം.
അവിടെ രാത്രികളിൽ മുറിയിൽ ശാന്തമായി ആകാശം നോക്കി ഇരിക്കാൻ പറ്റണം. ബ്ലോഗിൽ ഇത് വരെ എഴുതി വന്ന പൈങ്കിളി രചനകൾ മാറ്റി യാത്ര പോയ വിവരണങ്ങൾ നിറക്കണം. ഓരോ യാത്ര പോകുമ്പോഴും എന്റെ മുറിയും എന്റെ കിടക്കയും എന്റെ തലയിണയും എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കണം.  വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴികൾ മനസിനെ മത്ത് പിടിപ്പിക്കണം.


മുറ്റത്തു അവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ചെടികൾ വച്ച് പിടിപ്പിക്കണം. സപ്പോട്ടയും ചാമ്പമരങ്ങളും വേണം.കയ്യൊപ്പിൽ പത്മ കൂട്ടുകാരിയുടെ കയ്യ് പിടിച്ചു ഉദ്യാനത്തിൽ നടക്കുന്ന പോലെ എനിക്കും ആരുടെ എങ്കിലും കയ്യും പിടിച്ചു നടക്കണം.
പറമ്പിൽ എവിടെ എങ്കിലും ഒരു കൃത്രിമ ഉറവ വെക്കണം. അവിടെ ആമ്പൽ പൂവുകളും ഗപ്പിമീനുകളും വേണം.ഇപ്പോ രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ഒക്കെ കൊറേ കിളികൾ വന്നു ഇരിക്കാറുണ്ട്. അവരൊക്കെ പറ്റിയാൽ അവിടെ തന്നെ വെള്ളം കുടിച്ചും കുളിച്ചും ഒരു സ്ഥിരതാവളം ആക്കണം.


മട്ടുപ്പാവിൽ പതിവ് പോലെ ജൈവ കൃഷി വേണം. കുമ്പളവും വഴുതനയും വെള്ളരിക്കയും നിറക്കണം.
ആകെ മൊത്തം ഒരു ശാന്തത വേണം.


വൃന്ദാവനത്തിലെ വള്ളികുടിലുകൾ പോലെ പറമ്പിൽ ഒരു തണ്ണീർപന്തലൊരുക്കണം . ഇടക്കിടക്ക് അവിടെ പോയിരിക്കണം. ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കണം. ഓർമ്മകൾക് സ്രേഷ്ഠത വരുമ്പോൾ മനസു കുളിരണം. .


മഴക്കാലത്തു തെങ്ങിന്റെയും കാവുങ്ങിന്റെയും കട അടക്കം പറമ്പ് നിറഞ്ഞു കവിയണം. നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ നന്ത്യാർ വട്ടവും മഞ പൂക്കളും കൊഴിയണം.  രാത്രിമഴകളിൽ നിലവിനൊപ്പം അലിഞ്ഞു ചേരണം.


രചനയുടെ വസന്തകാലങ്ങൾ മാത്രം അന്ന് അവിടെ നിലനിൽക്കണം ..ഓർമ്മകളുടെ തേരിൽ ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിക്കണം.



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ആത്രേയകം | പുസ്തക അവലോകനം | Book Review - Aathreyakam

  പരമ്പരാഗതമായി നാം കേട്ടുവളർന്ന ഇതിഹാസ കഥകളുടെയെല്ലാം പ്രത്യേകത അവയൊന്നും പരാജിതരുടെ ഭാഗം പറഞ്ഞു പോയിരുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു, വിജയഗാഥകൾ എല്ലാകാലത്തും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. യുദ്ധശേഷം ഗാഥകൾ രചിക്കുന്നത് വിജയം ചൂടിയവരാണ്.അരങ്ങിനും മുന്നിലെയും പിന്നിലെയും ചതി പ്രയോഗങ്ങൾ മഹായുദ്ധതന്ത്രങ്ങളാവുന്നത് അവിടെയാണ്, നീതികരിക്കാനാവാത്ത അധമപ്രവർത്തികൾക്ക് ന്യായം കലർന്ന വെള്ളപൂശുന്നതും  അടിച്ചമർത്തപെട്ടവൻ്റെ ജീവിതത്തിന്  മുൻജന്മങ്ങളുടെ പാപഭാരം കെട്ടിവക്കുന്നതും ഇല്ലാശാപവചനങ്ങൾ കൊണ്ട് സാമാന്യയുക്തിക്ക് പൊയ്‌മുഖമൊരുക്കുന്നതും, വായ്ത്താരികൾ കൊണ്ട് രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതും തലമുറകളുടെ സൗഖ്യമുറപ്പാക്കുന്നതും അവിടെയാണ്. എന്നാൽ ചരിത്ര നിർമ്മിതിയുടെ ഭാഗമായി നിന്നപ്പോഴും  മനഃപൂർവം തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട ചിലരുണ്ട്. ഇതിഹാസവിജയങ്ങൾക്ക് കാരണഭൂതരായെങ്കിലും മനപ്പൂർവ്വം ചരിത്രം പിന്നിലേക്ക് തള്ളിയവർ. കാലചക്രത്തിൻ്റെ  മുന്നോട്ടുള്ള പാച്ചിലിൽ സാമാന്യം ചിലരെങ്കിലും ചരിത്ര വായനയിൽ, വാക്കുകൾക്കിടയിലുള്ള  ശൂന്യതകളിൽ അവരെ കണ്ടെത്തും. അവർക്കു കൂടി ഇവിടെയൊരു  പങ്കുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു വെക്കും. ...
Post a Comment
Read more

വൃന്ദാവനത്തിലെ രാധ

പണ്ട് സച്ചിദാനന്തന്റെ "ചില പ്രണയങ്ങൾ " എന്ന  മനോഹരമായ ഒരു കവിത വായിച്ചിരുന്നു .. അതു അവസാനിക്കുന്നത് ഈ വരികളിലൂടെ ആണ്  " ഒരിക്കലും സാഷാത്ക്കരിക്കാൻ ഇടയില്ലാത്ത പ്രണയം ആണ്  ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ടമായ പ്രണയം  അത് അവസാനിക്കുന്നേയില്ല രാധയുടെ പോലെ " രാധയും കൃഷ്ണനും പണ്ട് കാലം മുതൽക്കേ ഉദാത്തമായ പ്രണയത്തിനിന്റെ പ്രതീകം ആയി ലോകം വാഴ്ത്തുന്നവർ ആണ് . പതിനായിരത്തെട്ട് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരാളുടെ പോലും പേര് വച്ച് നമ്മൾ ഇത് വരെ കൃഷ്‌ണനെ കൂട്ടികെട്ടിയിട്ടില്ല . ആ സ്ഥാനം രാധക്ക് വേണ്ടി ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒന്നാണ് . കഴിഞ്ഞ ദിവസം "വൃന്ദാവനത്തിലെ രാധ " എന്ന ഒരു  പുസ്തകം വായിക്കാൻ കിട്ടി (author :കെ എൻ മോഹന വർമ്മ ).വളരെ കുറച്ചു പേജുകൾ മാത്രം  ഉള്ളത് കൊണ്ടും വിഷയം പ്രണയം ആയതു കൊണ്ടും പെട്ടന്ന് വായിച്ചു തീർന്നു .എന്താ പറയാ അത്ര വല്യ ഒരു വലുപ്പം പറയാൻ ഉള്ള ഒരു സൃഷ്ടി ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും വായിച്ചപ്പോ ഒരു ഇഷ്ടം തോന്നി .      വൃന്ദാവനം  പണ്ടെങ്ങോ മനസ്സിൽ കയറിയ ഹരിതാഭമായ ഒരു സങ്കലപ്പത്തിന്റെ ഓർമ്മയാണ്   വൃ ...
Post a Comment
Read more

അഗ്നിസാക്ഷി

ശക്തമായ പേരുപോലെ തന്നെ ശക്തമായ അവതരണത്താലും ശക്തമായ വാക്കുകകളാലും സ്ഫുടം ചെയ്തെടുത്തു എന്ന് പറയാവുന്ന സൃഷ്ടി . ഒരുപാടു നാളുകൾക്കു ശേഷം വായിച്ച ഒരു മഹത്തരമായ രചന.  പണ്ട് ചെറിയ ക്ലാസ്സുകളിലെ ക്വിസ് പരിപാടികളിലെ സ്ഥിരം ചോദ്യം ആയിരുന്നു "ലളിതാംബിക അന്തർജ്ജനത്തിനു കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് കിട്ടിയ രചന  ഏതു ?" അന്ന് പേരിലെ കൗതുകം കൊണ്ടും മറ്റും ആവേശത്തോടെ എഴുതിയ ഉത്തരം ആയിരുന്നു "അഗ്നിസാക്ഷി" എന്നത് .അതിനപ്പുറത്തേക്ക് ഒന്നും അങ്ങനെ അറിയില്ലായിരുന്നു . അല്ലെങ്കിൽ അതു വായിക്കണം എന്നൊന്നും അന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ല . അല്ലെങ്കിലും എല്ലാത്തിനും അതിന്റെതായ സമയം ഉണ്ടല്ലോ ..  അതിനു ശേഷം പിന്നീടെപ്പോഴോ അഗ്നിസാക്ഷി എന്ന പേരിൽ തന്നെ ഒരു സിനിമ കണ്ടതായി ഓർക്കുന്നുണ്ട് . ശോഭനയും പ്രവീണയും അഭിനയിച്ച മനോഹരമായ ഒരു സിനിമ . ഇപ്പൊ ഈ നോവലിൽ  ഓരോ അധ്യാങ്ങളും വായിക്കുമ്പോഴും ആ സിനിമയിലെ ഓരോ രംഗങ്ങളായി മനസ്സിൽ വരുന്നു . എത്രയോ ചെറുപ്പത്തിൽ കണ്ട സിനിമയാണ് ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട് എന്നത് അത്ഭുതമുളവാക്കുന്നു .  ദേവി ബഹൻ എന്ന് വായിക്കുമ്പോൾ വെള്ള ഖാദർ സാരിയുടുത്തു സാരിയുടെ അറ...
Post a Comment
Read more